Beynin doğru gelişebilmesi için  sevgi dolu bir anne-baba-çocuk etkileşimine ihtiyaç vardır. Belki de dijital çağın en dezavantajı yüz yüze bakmayı, göz teması  engelliyor olmasıdır. Bebekler yaşamının ilk 4 ayında yalnızca insan yüzlerine odaklanır, insan yüzleriyle daha çok ilgilenirler. Bu etkileşimle taklit etme, öğrenme, gelişme başlamaktadır. Yüz ifadeleri başka bir insanın içsel durumunu anlamaya  uzanan yoldur.

Anne-baba çocuğuyla göz teması sağladığında bu, onun duygusal deneyimleri öğrenmeye başlamasına  olanak tanır. Yüz ifadeleri ile iletişim kurabilir ve konuşmadan  da sevgimizi rahatlıkla ifade edebiliriz. Bebeklikte ve erken çocukluk döneminde sevildiğini ve anlaşıldığını hisseden çocuklar, başkalarıyla empati kurmayı öğrenirler. İlerde yetişkin bir birey olarak sağlık ve yakın ilişkiler kurabilme yetisine sahip olabilirler.

Diğer yazılar

Fikirlerinizi paylaşın;